ZABURZENIA STĘŻANIA MOCZU PRZEZ NERKI
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

ZABURZENIA STĘŻANIA MOCZU PRZEZ NERKI

 

Zdolność stężenia moczu – zdolność wydalania różnych produktów przemiany materii w stężeniu kilkadziesiąt razy większym od stężenia ich we krwi – jest podstawową właściwością zdrowej nerki, uzależnioną od pracy komórek kanalików nerkowych. Nerkę chorą cechuje utrata zdolności stężenia moczu – nazywamy to hipostenurią. Nerka wydziela wówczas mocz o niskim ciężarze właściwym (1,010-1,015). Wydalanie ciał stałych uzależnione jest wówczas od ilości wody, stąd wyrównawczy wielomocz.

Wyrazem jeszcze cięższego uszkodzenia nerek jest tzw. izoste- nuria – wydzielanie moczu o stężeniu identycznym ze stężeniem osmotycznym bezbiałkowego osocza (1,010). Jest to wyraz zupełnego zniesienia czynności kanalików. Izostenuria występuje zwłaszcza w marskości nerek. Dużo rzadszym zaburzeniem jest hiperstenuria – niezdolność do rozcieńczenia moczu. Zdolność rozcieńczania i zagęszczania moczu bada się za pomocą odpowiednich prób czynnościowych.